Jezelf zijn klinkt eenvoudig. Toch is dit in een tijd waarin je continu wordt afgeleid door vele prikkels helemaal niet eenvoudig.
In deze blogs onderzoek ik hoe je met die prikkels om kan gaan. Mijn doel je te laten ervaren hoe jezelf zijn geen continue staat van zijn is, maar een actieve houding vereist om er steeds naar terug te keren.
Als ik toch weer in de valkuil van het ontkennen van mijn pijn stap, weet ik mij gelukkig hier wel snel uit te halen. Dat masker wil ik niet meer opzetten.
Toch zie ik veel sensitieve mensen hun emoties en pijn bagatelliseren. Vooral omdat ze in het verleden (te) vaak gehoord hebben dat ze zich zo aanstellen. Dit doe je dus niet.
De uitnodigende lente-energie doet je niets liever willen dan heerlijk rondstuiteren en nieuwe projecten op te starten. Ook ik ben positief besmet met dit virus.
Tegelijkertijd is het voor sensitieve mensen goed om geregeld een pauze te nemen. Om niets te doen. Een blokje om wandelen, naar buiten staren, je ogen dicht en focussen op je ademhaling. Alles om je hoofd de noodzakelijke rust te geven zodat jij daarna weer alle energie hebt om te stuiteren.
Heel lang heb ik een behoorlijk afkeer gehad van de vraag ‘wat wil je later worden?’ Vooral omdat ik zelf nooit wist wat ik wilde worden.
Nu, jaren later, weet ik waarom ik het niet wist. En dat had alles te maken met mijn hoogsensitiviteit en helderziendheid.
Sinds ik zelf in aanraking kwam met zelfontwikkeling, kan ik er niet meer mee stoppen en begeleid ik ook met waanzinnig veel liefde andere mensen. Vooral omdat ik zie hoezeer ze opbloeien door de vergrote zelfkennis.
In dit blog een korte, driestaps, zelfontwikkelings vragenserie.
Het onverwachte geeft een ongekende speelruimte. Dit kan een deel in jou, je innerlijke meisje, absoluut niet waarderen. Een ander deel in jou, je innerlijke jongetje, vindt dit juist het allerleukste wat er is. Heeft daar ook echt behoefte aan. Zonder die ruimte geen leven.
De uitdaging in je leven is om deze beide kanten tevreden te houden. In dit blog wat tips hiervoor.
Durven dansen op een plek die daarvoor niet is aangewezen. Niet veel mensen doen dat. Toch zie je mij geregeld swingend door de supermarkt lopen.
Waarom ik dat doe, lees je in dit blog.
Als je weinig energie hebt, heb je de optie om daaraan voorbij te gaan en doet alsof er niets aan de hand is. Of je kiest ervoor om terug te schakelen en dat te doen waar je wel energie voor hebt.
Soms zie je iemand die op veel jongere leeftijd dan jij al doet wat jij doet. Om jaloers op te worden.
Toch is dat een grote valkuil, want jij hebt jouw tempo.
Je innerlijke jongetje is jouw motor en levenslust. Zonder dit kwart van jou is je leven behoorlijk saai. Rustig, zal je meisje zeggen, alleen voel jij je futloos.
Een leuke oefening om je jongetje wakker te maken is op straat naar de mensen kijken en verhalen over hen verzinnen. In dit blog een paar voorbeelden.



pixabay.com




